Jarosław RubinOpisując w przewodniku „Monte Cassino i okolice” trasę od Polskiego Cmentarza Wojennego na wzgórze 593 do pomnika 3 Dywizji Strzelców Karpackich, wspominam walki o wzgórza 593 oraz 569 i o tym, że już 12 maja 1944 roku poległ tam dowódca kompanii dowodzenia 2 Batalionu 1 Brygady Strzelców Karpackich mjr Ludwik Rawicz-Rojek (KMC nr 769).
Mjr Ludwik Rawicz-Rojek
Ludwik Rawicz-Rojek urodził się 8 maja 1910 roku w Krakowie. Przed wojną był oficerem zawodowym Wojska Polskiego. W 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej był dowódcą 4 kompanii II batalionu, w stopniu porucznika.
W wojnie obronnej 1939 roku 20 p.p. walczył w składzie 6 Dywizji Piechoty. Por. Rawicz-Rojek przedostał się na Węgry, gdzie do kwietnia 1940 r. przebywał w obozie internowanych.
Wiosną 1940 roku uciekł z internowania na Węgrzech.
W książce Adama Majewskiego „Wojenne opowieści porucznika Szemraja” znalazłem fragment opisujący, że w kwietniu por. Rawicz-Rojek, zawodowy oficer, kierował grupą uciekinierów zmierzających do armii polskiej przez Jugosławię.
Kolejny etap służby wojskowej to Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich, z którą Rawicz-Rojek walczy w Tobruku – już w stopniu kapitana – jako dowódca 2 kompanii 2 batalionu SBSK. Co ciekawe, gen. Stanisław Kopański w swoich „Wspomnieniach wojennych 1939–1946” zanotował, że w nocy z 22 na 23 września 1941 roku przebywał „w gościnnej pieczarze kpt. Rawicza-Rojka”.
W 2 Korpusie Polskim
Po powstaniu 2 Korpusu Polskiego mjr Ludwik Rawicz-Rojek znalazł się w 2 Batalionie 1 Brygady Strzelców Karpackich 3 DSK. Z brygadą, którą dowodził płk Walenty Peszek, trafił do Włoch. Walczył w szeregach 2 Batalionu Strzelców Karpackich, którym dowodził ppłk Tytus Brzosko (czasem pisownia nazwiska – Brzósko). Rawicz-Rojek był dowódcą kompanii dowodzenia 2 Batalionu.
W bitwie o Monte Cassino
Okoliczności śmierci mjr. Rawicza-Rojka opisuje szczegółowo płk M. Młotek w swoim dziele Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1947 (ss. 278-279).
12 maja 1944 roku 2 Batalion SK toczył ciężkie walki na wzgórzach 593 i 569.
Dla skoordynowania akcji na wzg. 593 został wyznaczony, z rozkazu pułkownika Peszka major Ludwik Rawicz-Rojek (V.M.) dowódca kompanii dowodzenia, wraz z grupą pionierów (ppor. Edward E. Rynkiewicz). (…)
O g. 3.30 wyrusza od strony południowej pierwsze przeciwnatarcie niemieckie na wzg. 569, które zostaje odparte.
O g. 3.43 major Rojek radiuje: „Jest bardzo ciężko. Niemcy atakują, biją na nas moździerze, broń maszynowa i artyleria, na rozprysk ze wszystkich kierunków“. (…)
Ostatni meldunek mjr. Rawicza-Rojka
O g. 4.10 major Rojek melduje: „Siedzimy rogalikiem na Hogarcie (wzg. 569) i Hannibalu (wzg. 593), jest ciężko, przysłać noszowych“. Jest to ostatni meldunek mjra Rojka. Według relacji ppor. Rynkiewicza ciało zabitego ze zmasakrowaną twarzą zostało w ciągu dnia zrzucone przez niemieckiego sierżanta ze szczytu i po bitwie znalezione — obrabowane — w tym samym miejscu.
Jak pisze M. Młotek: „Można się domyślać (ale tylko domyślać), że tym sierżantem był Oberfeldfebel Karl Schmidt z 14. kompani 3. pułku spadochronowego, który dowodził w ostatnim, wieczornym przeciwnatarciu na wzg. 593. (Fallschirmjäger, str. 189)”.
Mjr Ludwik Rawicz-Rojek – upamiętnienie
Mjr Ludwik Stanisław Rawicz-Rojek, odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy i Krzyżem Walecznych, spoczął na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino. Jego grób znajduje się w sektorze 3-E, pod numerem 15.
Dziś możemy oddać hołd majorowi odwiedzając jego grób, a następnie udając się na wzgórze 593 do pomnika 3DSK. Trasę do pomnika znajdziesz w moim przewodniku (trasa piesza T1).
Zamów przewodnik
-
Monte Cassino i okolice. Szlakiem 2 Korpusu Polskiego. Przewodnik
74,99 zł z VAT -
Rzym. Szlakiem Caravaggia – przewodnik (ebook)
12,99 zł z VAT
