Jarosław RubinPo 17 września 1939 roku tysiące polskich rodzin zostało wywiezionych w głąb Związku Sowieckiego. Wśród deportowanych byli także chłopcy i dziewczęta, którzy spędzili dzieciństwo na zesłaniu, z dala od domu, szkoły i Ojczyzny.
W 1942 roku część z nich została uratowana podczas ewakuacji Armii Polskiej ze Związku Sowieckiego do Iranu. To właśnie spośród tej młodzieży wywodzili się późniejsi wychowankowie Wojskowych Szkół Junaków, Junackiej Szkoły Kadetów i Szkół Młodszych Ochotniczek. To oni przeszli do historii jako „Młodzież Andersa”.
Szkoła na wojennym szlaku
Po opuszczeniu Związku Sowieckiego młodzi Polacy trafili do Iranu, a następnie Palestyny i innych ośrodków na Bliskim Wschodzie. Potrzebowali nie tylko wyżywienia i opieki medycznej, ale także możliwości kontynuowania nauki oraz w miarę normalnego dorastania po czasie spędzonym na zesłaniu.
Tak powstały Wojskowe Szkoły Junaków. Nie były to zwykłe szkoły. Ich zadaniem było nie tylko przekazywanie wiedzy, ale również wychowanie młodzieży i przygotowanie jej do przyszłego życia.
Wychowankowie nosili mundury, poznawali wojskową dyscyplinę i uczestniczyli w przysposobieniu wojskowym. Nie oznaczało to jednak, że szkoły powstały po to, aby przygotowywać młodzież wyłącznie do walki na froncie.
http://www.iwm.org.uk/collections/item/object/205215689
Początki tego szkolnictwa sięgały jeszcze Związku Sowieckiego. Już w 1941 roku, wraz z tworzeniem Armii Polskiej, organizowano pierwsze oddziały junaków i junaczek oraz szkoły dla młodzieży.
Po ewakuacji do Palestyny system Wojskowych Szkół Junaków został rozbudowany. Obok Junackiej Szkoły Kadetów działały szkoły powszechne, szkoły mechaniczne, gimnazja zawodowe i kupieckie, a dla dziewcząt utworzono Szkoły Młodszych Ochotniczek.
Oprócz zajęć z przysposobienia wojskowego, w szkołach odbywała się nauka języka polskiego, historii, geografii i matematyki, a także sport, harcerstwo oraz działalność kulturalna.
Ocalić polskość
Dla wielu wychowanków szkoły stały się czymś więcej niż miejscem nauki. Szkoła często stawała się drugim domem. Szczególne znaczenie miało wychowanie patriotyczne. Młodzi Polacy dorastali tysiące kilometrów od Ojczyzny, najpierw na Bliskim Wschodzie, a później również we Włoszech.
Kiedy 2 Korpus Polski trafił na front włoski, z czasem szkolnictwo junackie podążyło tym samym szlakiem. Nauka trwała nadal, a wielu wychowanków kończyło kolejne etapy edukacji już na ziemi włoskiej.
Uczono ich historii Polski, języka ojczystego i narodowych tradycji. Starano się zachować to, co sowiecka deportacja próbowała odebrać: więź z krajem i poczucie polskiej tożsamości.
Historia „Młodzieży Andersa” pokazuje mniej znane oblicze 2 Korpusu Polskiego. Obok walki o wolność Polski znalazło się w nim miejsce dla troski o młode pokolenie. O chłopców i dziewczęta, którzy po latach zesłania otrzymali szansę na naukę, wychowanie i spokojniejsze dorastanie mimo wojennej zawieruchy.
Najwyżej oceniane produkty
-
Monte Cassino i okolice. Szlakiem 2 Korpusu Polskiego. Przewodnik
74,99 zł z VAT -
Rzym. Szlakiem Caravaggia – przewodnik (ebook)
17,99 zł z VAT